İngiliz Papatyası Yetiştirme ve Bakımı
- Athena
- 12 Şub
- 2 dakikada okunur
Güncelleme tarihi: 25 Şub
Baharın Neşeli Habercisi: Bellis perennis
Zarif, alçakgönüllü ama bir o kadar dayanıklı... Latince ismi Bellis perennis olan bu bitki, "ebedi güzellik" anlamına gelir. Anavatanı Avrupa, Kuzey Afrika ve Batı Asya olan bu tür, peyzaj dünyasında "şeker papatyası " olarak da bilinir. Klasik beyaz-sarı formunun yanı sıra, kültür formlarında (pomponette) pembe, kırmızı ve somon renklerinde, adeta minik topçukları andıran katmerli çeşitleri mevcuttur.
Peyzajda Kullanımı:
İngiliz papatyası, mükemmel bir yer örtücü ve kenar bitkisidir. Çim alanların arasına karıştırılarak "çiçekli çayır" (meadow) görüntüsü elde etmek için rakipsizdir. Ayrıca saksı kompozisyonlarında, hercai menekşelerle (Viola) birlikte kullanıldığında erken bahar balkonlarının yıldızı olur. Boyu kısa olduğu için kaya bahçelerinde taşların arasından fışkıran o neşeli görüntüsüyle fark yaratır.
Detaylı Bakım Kılavuzu
Işık İsteği: Tam güneş veya yarı gölgeyi sever. Ancak aşırı yakıcı yaz güneşinde yarı gölge alanlar bitkinin ömrünü uzatır.
Soğuğa Dayanıklılık: -20°C dereceye kadar dayanabilir. Don olaylarına karşı oldukça dirençlidir.
Sıcağa Dayanıklılık: +28°C üzerindeki sürekli sıcaklarda bitki yorulur ve genellikle "uyku moduna" girerek çiçeklenmeyi keser.
Toprak İsteği: Nemli tutulan, drenajı iyi olan ve besin maddelerince zengin her türlü toprakta yetişir. Hafif asidik veya nötr toprakları tercih eder.
Kök Yapısı: Saçak kök yapısına sahiptir ve kısa sürgünlerle yayılma eğilimindedir.
Boy-En: Boyu en fazla 15-20 cm, yayılımı (en) ise 20 cm civarındadır.
Sulama: Toprağının sürekli nemli kalmasını sever. Kuraklığa karşı çok dayanıklı değildir; susuz kaldığında yaprakları hızla sarkar.
Bölge Uyumu: Türkiye'nin tüm bölgelerine uyumludur. Ancak sıcak bölgelerde "kışlık çiçek" muamelesi görür.
Ömrü: Çok yıllık (Perennial) olsa da, genellikle bahçelerde çiçek verimi düştüğü için iki yıllık (Biennial) gibi yetiştirilir.
Çiçek Rengi: Beyaz, pembe, kırmızı ve bu renklerin karışımı.
Çiçeklenme Dönemi: Erken bahardan (Şubat-Mart) yaz başına kadar. Serin bölgelerde sonbaharda tekrar açabilir.
Yaprak Durumu: Her dem yeşildir (Kışın yapraklarını dökmez, rozet şeklinde toprak yüzeyinde kalır).
Zorluk: Bakımı Kolay.
Türkiye Coğrafyası İçin Bölgesel Notlar
Ege ve Akdeniz: Bu bölgelerde bitki yazın aşırı sıcaktan dolayı genellikle ölür. Bu yüzden Ekim-Kasım aylarında ekilip, kış ve bahar boyunca çiçeklerinden faydalanılan bir mevsimlik bitki olarak kullanılır.
Marmara ve Karadeniz: Bu bitki için ideal bölgelerdir. Serin ve nemli hava çiçeklerin daha iri ve uzun ömürlü olmasını sağlar. Karadeniz'de yazın bile çiçek görmeniz mümkündür.
İç Anadolu: Kışın dondan etkilenmez, ancak ilkbaharda çiçeklenmesi için Mart ayını beklemek gerekir. Yaz sıcakları başladığında bitki yavaşlar.
Doğu ve Güneydoğu Anadolu: Doğu Anadolu'da kar örtüsü bitkiyi kış boyu korur. Güneydoğu'da ise tıpkı Akdeniz'deki gibi sonbaharda ekilip erken baharda veda edilen bir türdür.
Çoğaltma Yöntemleri
Tohumla: Yaz sonunda veya sonbahar başında atılan tohumlar, bir sonraki baharda çiçek açar. Kendi döktüğü tohumlarla bahçede kendiliğinden yayılma özelliğine sahiptir.
Ayırma (Bölme): Çiçeklenme bittikten sonra kök kümeleri dikkatlice ayrılarak başka yerlere dikilebilir. Bu işlem bitkiyi gençleştirir.
Bitkinin Bakımı İle İlgili Tüyolar
Düzenli Temizlik: Geçen çiçekleri sapından koparmak, bitkinin yeni tomurcuklar üretmesini sağlar ve bitki formunun bozulmasını önler.
Çim Alan Notu: Eğer çimlerinizin içinde doğal olarak çıkıyorsa, çim biçme makinesini biraz yüksekten çalıştırarak bu papatyaların bahçenizi süslemesine izin verebilirsiniz.
Hatırlatıcı Not: İngiliz papatyası, Leucanthemum'un aksine yere çok yakın büyür. Bu yüzden onu "boylu poslu" papatyalarla değil, bodur hercailer veya unutmabeni (Myosotis) çiçekleriyle yan yana dikerek harika bir yer halısı oluşturabilirsin.
Yorumlar