https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Hedwig_Storch Zarafetin ve Bereketin Minyatürü: (Punica granatum 'Nana') ​ Süs Narı, botanik dünyasında dayanıklılığı ve estetiği bir arada sunan nadir türlerdendir. Anavatanı İran’dan Kuzey Hindistan’a kadar uzanan geniş bir coğrafyadır. Klasik nardan farkı, meyvelerinden ziyade yoğun çiçek yapısı ve minyatür formudur. Parlak, küçük yaprakları ve boru formundaki turuncu-kırmızı çiçekleriyle tam bir görsel şölen sunar. ​Peyzajda Kullanımı: Bodur yapısı sayesinde kaya bahçelerinde, alçak çit yapımında ve özellikle Bonsai sanatında sıkça tercih edilir. Teraslarda veya balkonlarda saksı içerisinde "heykelimsi" bir duruş sergiler. Peyzajda doku kontrastı yaratmak için harika bir seçenektir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Tubifex ​ Süs Narı Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş aşığıdır. Çiçek açması ve meyve bağlaması için günde en az 6 saat doğrudan güneş almalıdır. Yarı gölgede yaprak kalitesi düşmez ancak çiçeklenme azalır. ​Soğuğa Dayanıklılık -10°C / -12°C derecelere kadar dayanıklıdır. Ancak saksıda bakılıyorsa köklerin donmaması için korunaklı bir yere alınması önerilir. ​Sıcağa Dayanıklılık 40°C - 45°C dereceye kadar olan yüksek sıcaklıklara oldukça dayanıklıdır. Sıcak ve kuru havaları sever. ​Toprak İsteği Toprak seçiciliği düşüktür ancak iyi direnajlı, kumlu-tınlı toprakları tercih eder. Kireçli topraklara karşı toleransı yüksektir. ​Kök Yapısı Saçak kök yapısına sahiptir. Kökleri çok derinlere inmez ancak bulunduğu alanı sıkıca sarar. ​Boy-En (En Fazla) Süs narı (Nana formu) genellikle 1 metre boya ve 1 metre ene ulaşır. Budama ile çok daha küçük boyutlarda tutulabilir. ​Sulama Kuraklığa dayanıklıdır. Toprak üst yüzeyi kurudukça sulanmalıdır. Çiçeklenme döneminde su stresi yaşatmamak, çiçek dökülmesini önlemek adına önemlidir. ​Bölge Uyumu Türkiye genelinde özellikle Ege, Akdeniz ve Marmara bölgelerine çok iyi uyum sağlar. İç Anadolu'da kışın korunaklı alanlarda yetişebilir. ​Ömrü Çok yıllık bir çalı türüdür. Onlarca yıl yaşayabilir. ​Çiçek Rengi Parlak turuncu-kırmızı (mercan rengi). Bazı özel varyetelerde krem veya sarımsı tonlar görülebilir. ​Çiçeklenme Dönemi Bahar sonundan (Mayıs) başlayarak sonbahar ortasına kadar devam eder. ​Yaprak Durumu Kışın soğuk bölgelerde yaprak döker. Akdeniz gibi çok ılıman yerlerde yarı-herdem yeşil kalabilir. ​Zorluk Derecesi Kolay. Yeni başlayan bitki severler için en ideal, en "hatayı affeden" bitkilerden biridir. ​Türkiye Coğrafyası ve Süs Narı ​Ege ve Akdeniz: Doğal yetişme alanıdır. Kışın korumaya ihtiyaç duymaz. Yazın yoğun nemden etkilenmez, ancak saksıdakilerde toprak kurumasını kontrol etmek gerekir. ​Marmara: Oldukça keyifli gelişir. Kışın sert poyrazlardan korunması, bitkinin ilkbahara daha güçlü girmesini sağlar. ​İç Anadolu: Kışın dondan korunmalıdır. Özellikle saksıdakiler kışın kapalı ancak serin bir ortama alınmalıdır. ​Karadeniz: Fazla aşırı yağış köklerde mantar yapabilir; bu yüzden saksı kullanılıyorsa mutlaka drenaj delikleri açık olmalı ve toprak karışımına ponza eklenmelidir. ​Doğu ve Güneydoğu Anadolu: Güneydoğu'nun kuru sıcağına en dayanıklı bitkilerdendir. Doğu Anadolu'da ise sadece iç mekan veya kış bahçesi bitkisi olarak yaşatılabilir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:A-Avanti ​ Çoğaltma Yöntemleri ​Çelikleme: En etkili yöntemdir. Yaz aylarında alınan yarı odunsu çelikler, nemli bir toprak karışımında kolayca köklenir. ​Tohum: Meyvelerinin içindeki küçük tohumlar ilkbaharda ekilebilir ancak çelikleme kadar hızlı sonuç vermez. ​Havai Köklendirme: Daha yaşlı dallarda dalın gövdeden ayrılmadan köklendirilmesi yöntemidir, profesyonel üretimde kullanılır. ​Süs Narı Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Budama: Süs narı budamayı çok sever. Kış sonunda veya erken baharda yapılan budama, bitkinin daha formlu ve bol çiçekli olmasını sağlar. ​Meyveler: Çiçekler geçtikten sonra oluşan minyatür narlar yenilebilir ancak oldukça ekşidir; genellikle görsel amaçlı bitki üzerinde bırakılır. ​Potasyum Desteği: Çiçeklenme döneminde verilecek potasyum ağırlıklı gübreler, çiçek renginin daha canlı olmasını ve süresinin uzamasını sağlar. ​Hatırlatıcı Not: Süs narı "sabırlı bir dost" gibidir; ihmal edildiğinde bile hayata tutunur ama bir miktar ilgi gördüğünde bahçenin en şık parçasına dönüşür.

https://www.flickr.com/photos/starr-environmental/24264570633/ Zarif Bir Renk Patlaması:(Cuphea) ​ Küfeya, botanik dünyasının en çalışkan ve mütevazı bitkilerinden biridir. Anavatanı Meksika ve Guatemala olan bu bitki, binlerce küçük çiçeğiyle adeta bir fiskiyeyi andırdığı için ülkemizde "Fiskiye Çiçeği" olarak da anılır. En yaygın türü olan Cuphea hyssopifolia, kompakt yapısı ve yılın büyük bölümünde üzerinde taşıdığı mor, pembe veya beyaz çiçekleriyle bilinir. ​Peyzajda Kullanımı: Küfeya, peyzaj tasarımında mükemmel bir "dolgu bitkisi"dir. Alçak bordürlerin oluşturulmasında, yürüyüş yollarının kenarlarında veya kaya bahçelerinde boşlukları doldurmak için rakipsizdir. Ayrıca saksı kompozisyonlarında diğer bitkilerin altını süsleyen bir yer örtücü gibi de kullanılabilir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Kenraiz ​ Küfeya Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş veya yarı gölge alanları sever. Çiçek veriminin en yüksek olması için günde en az 4-5 saat güneş alması önerilir. Çok koyu gölgede çiçeklenme azalır ve dallar cılızlaşır. ​Soğuğa Dayanıklılık Hassas bir bitkidir. -3°C / -5°C derecenin altındaki uzun süreli soğuklarda donar. Kışın sert geçtiği yerlerde tek yıllık muamelesi görür veya içeri alınır. ​Sıcağa Dayanıklılık Yüksek sıcaklıklara dayanıklıdır (35°C - 40°C). Ancak aşırı kuru sıcaklarda nem ihtiyacı artar. ​Toprak İsteği Süzek (drenajı iyi), hafif nemli ve organik maddece zengin toprakları tercih eder. Toprakta su birikmesinden hoşlanmaz. ​Kök Yapısı Saçak kök yapısına sahiptir. Kökleri sığdır, bu yüzden saksı değişimlerinde köklere nazik davranılmalıdır. ​Boy-En (En Fazla) Genellikle 40-60 cm boya ve aynı oranda ene ulaşır. Budama ile daha toplu tutulabilir. ​Sulama Düzenli sulama ister. Toprağın kurumasına izin verilmemelidir. Özellikle yaz aylarında toprak nemini kaybettiğinde yapraklarında hafif pörsüme görülür; bu durumda hemen sulanmalıdır. ​Bölge Uyumu Türkiye'de Ege ve Akdeniz sahil şeridinde çok yıllıktır. Marmara'da korunaklı yerlerde kışlayabilir. İç kesimlerde ise kışın donar. ​Ömrü Sıcak iklimlerde çok yıllık, don görülen iklimlerde tek yıllık olarak yetiştirilir. ​Çiçek Rengi En yaygın olarak mor, pembe ve beyaz. Cuphea ignea türü ise turuncu-kırmızı (sigara formu) çiçek açar. ​Çiçeklenme Dönemi Baharın sonundan başlar, ilk donlara kadar (Mayıs - Kasım) aralıksız çiçek açar. ​Yaprak Durumu Herdem yeşildir. Uygun sıcaklıklarda kışın da yapraklarını dökmez. ​Zorluk Derecesi Kolay. İhtiyacı olan suyu ve güneşi aldığında kendi kendine yeten bir bitkidir. ​Türkiye Coğrafyası ve Küfeya ​Ege ve Akdeniz: Bitki için cennet sayılır. Bahçelerde çit bitkisi gibi bile kullanılabilir. Kışın özel bir bakım istemez. ​Marmara: İstanbul ve çevresinde korunaklı, rüzgar almayan güney cephelerde kıştan sağ çıkabilir. Ağır kışlarda üzerine koruyucu bir örtü serilmesi faydalıdır. ​İç Anadolu: Yaz aylarında balkon ve bahçeleri süsler ancak kışın dışarıda hayatta kalamaz. Ekim ayı sonunda içeriye, aydınlık ve serin bir odaya alınmalıdır. ​Karadeniz: Nemli havayı sever ancak sürekli yağış alan bölgelerde toprağın drenajı mükemmel olmalıdır, aksi halde kök çürümesi görülebilir. ​Doğu ve Güneydoğu Anadolu: Güneydoğu'da yazın yarı gölge alanlar ve yoğun sulama ister. Doğu'da ise sadece mevsimlik (tek yıllık) olarak yetiştirilebilir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Vengolis ​ Çoğaltma Yöntemleri ​Çelikleme: En kolay yöntemdir. İlkbahar veya yaz başında alınan 10 cm'lik dallar, doğrudan toprağa dikilerek veya suda bekletilerek çok hızlı köklenir. ​Ayırma: Gelişmiş kök balyası ilkbaharda dikkatlice ikiye bölünerek çoğaltılabilir. ​Tohum: Kendi döktüğü tohumlardan bahçede kendiliğinden yeni fideler oluşturabilir. ​Küfeya Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Budama: Bitki yaşlandıkça merkezden açılma yapabilir. İlkbahar başında sert bir budama yaparak taze sürgünler vermesini ve formunun sıklaşmasını sağlayabilirsiniz. ​Besleme: Çiçeklenme dönemi boyunca (15 günde bir) sıvı çiçekli bitki gübresi vermek, bitkinin "fiskiye" etkisini (çiçek yoğunluğunu) artırır. ​Hava Akımı: Unlu bit ve örümcek akarı gibi zararlılardan korunmak için bitkinin etrafında hava sirkülasyonu olmalıdır, çok sıkışık dikilmemelidir. ​Hatırlatıcı Not: Küfeya, arıların ve kelebeklerin en sevdiği istasyonlardan biridir. Bahçene bu küçük dostları davet etmek istiyorsan Küfeya en doğru tercihlerden biri olacaktır.

https://en.wikipedia.org/wiki/User:MrSpode Photo by MrSpode Sabahın İlk Işıklarına Selam (Convolvulus tricolor) ​ Gündüz Güzeli, adından da anlaşılacağı üzere güneşin doğuşuyla çiçeklerini açan ve gün batımına doğru onları kapatan, güneşle yaşayan bir bitkidir. Latince ismi Convolvulus tricolor olan bu tür, genellikle üç renkli (merkezi sarı, halkası beyaz, kenarları mavi-mor) muazzam çiçeklere sahiptir. Akdeniz havzasının yerlisi olan bu bitki, hem yabani bir doğallığa hem de bahçeye şıklık katan bir zarafete sahiptir. ​Peyzajda Kullanımı: Alçak boylu ve yayılan yapısıyla harika bir yer örtücüdür. Taş duvarlardan aşağı sarkıtıldığında veya askılı saksılarda (sepetlerde) kullanıldığında görsel bir şelale oluşturur. Ayrıca bahçelerdeki çıplak toprak alanları hızlıca kapatmak için ideal bir "halı bitkisi"dir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Ryan_Hodnett ​ Gündüz Güzeli Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş aşığıdır. Çiçeklerin tam kapasite açılması için doğrudan güneş şarttır. Gölge veya az ışık alan yerlerde çiçekler açmaz veya kapalı kalır. ​Soğuğa Dayanıklılık Oldukça hassastır. Genellikle 0°C ve altındaki sıcaklıklara dayanamaz. Bu yüzden Türkiye'nin çoğu yerinde tek yıllık olarak yetiştirilir. ​Sıcağa Dayanıklılık Yüksek sıcaklıklara oldukça dayanıklıdır (35°C - 38°C). Sıcağı ve kuraklığı seven bir Akdeniz bitkisidir. ​Toprak İsteği Toprak seçiciliği çok düşüktür. Fakir ve kumlu topraklarda bile yetişebilir. En önemli kural, toprağın su tutmaması ve iyi direnajlı olmasıdır. ​Kök Yapısı Saçak kök yapısına sahiptir ancak hızla yayılan bir karakter sergiler. ​Boy-En (En Fazla) Boyu genellikle 25-40 cm arasında kalırken, enine yayılımı uygun koşullarda 60-100 cm'ye kadar çıkabilir. ​Sulama Kuraklığa dayanıklıdır. Genç fideler yerleşene kadar düzenli sulanmalı, bitki eriştikçe toprak tamamen kurudukça su verilmelidir. Fazla su kök çürümesine ve çiçek azlığına neden olur. ​Bölge Uyumu Ege ve Akdeniz bölgelerinde kendi döktüğü tohumlarla her yıl yeniden çıkar. İç kesimlerde ise her bahar yeniden ekilmesi gerekir. ​Ömrü Genellikle tek yıllık (annual) olarak kabul edilir; ancak uygun iklimde tohumlarıyla kendini yeniler. ​Çiçek Rengi En yaygın olanı "tricolor" yani lacivert-beyaz-sarı karışımıdır. Ayrıca pembe, mor ve düz mavi varyeteleri de bulunur. ​Çiçeklenme Dönemi Baharın sonundan (Mayıs) sonbaharın başına kadar (Eylül-Ekim) aralıksız çiçek açar. ​Yaprak Durumu Mevsimliktir, kışın bitki tamamen ölür ve yaprak döker. ​Zorluk Derecesi Çok Kolay. Tohumu toprağa atıp unutabileceğiniz kadar zahmetsizdir. ​Türkiye Coğrafyası ve Gündüz Güzeli ​Ege ve Akdeniz: Bitkinin doğal yaşam alanıdır. Bahçeye bir kez ekildiğinde, dökülen tohumlardan dolayı her sene kendiliğinden çıkar. Özel bir kış bakımı gerekmez. ​Marmara: Yaz aylarında balkon ve bahçeler için çok uygundur. Nemli havayı tolere eder ancak rüzgarlı tepelerde korunaklı alanlara dikilmelidir. ​İç Anadolu: Sadece yazlık bitki olarak yetiştirilir. Mayıs ayında havalar ısındığında tohum ekimi yapılmalıdır. ​Karadeniz: Fazla aşırı ve sürekli yağış çiçeklerin kapalı kalmasına neden olabilir. Bahçenin en güneşli ve suyun birikmediği noktaları seçilmelidir. ​Doğu ve Güneydoğu Anadolu: Güneydoğu'nun kuru sıcağında çok mutlu olur. Doğu Anadolu'da ise sadece kısa yaz döneminde çiçek açması için erken baharda iç mekanda başlatılıp dışarı çıkarılabilir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Meneerke_bloem ​ Çoğaltma Yöntemleri ​Tohum: En yaygın ve kolay yöntemdir. İlkbaharda (don riski bitince) doğrudan bahçeye veya saksıya ekilir. Tohumları ekmeden önce bir gece suda bekletmek çimlenmeyi hızlandırır. ​Kendiliğinden Çoğalma: Bir kez çiçek açıp tohum döktüğünde, ertesi yıl aynı yerde onlarca yeni fide görebilirsiniz. ​Gündüz Güzeli Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Bulutlu Havalar: Gökyüzü bulutlu olduğunda veya yağmur yağdığında çiçeklerin kapalı kalacağını unutmayın, bu bitkinin doğasında vardır ve bir hastalık belirtisi değildir. ​Gübreleme: Çok fazla azotlu gübre vermekten kaçının. Azot, bitkinin sadece yaprak yapmasına neden olur; çiçek miktarını azaltır. ​Budama: Bitki çok uzayıp formu bozulursa hafifçe budayarak daha toplu bir görünüm kazanmasını sağlayabilirsiniz. ​Hatırlatıcı Not: Gündüz Güzeli, "güneşin takipçisidir". Onu bahçenizin en çok sabah güneşi alan yerine dikerseniz, size her sabah mavi-mor bir festival sunacaktır.

https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Cbaile19 Gökyüzüne Tırmanan Renkler:(Ipomoea purpurea) ​ Sabah Sefası, doğanın en hızlı ve en zarif tırmanıcılarından biridir. Latince ismi Ipomoea purpurea olan bu bitki, adını çiçeklerinin sabahın ilk ışıklarıyla birlikte büyük bir neşeyle açılmasından ve öğle sıcağı gelmeden yavaşça kapanmasından alır. Orta ve Güney Amerika kökenli olan bu bitki, girdiği her bahçeye romantik ve nostaljik bir hava katar. Kalp şeklindeki geniş yaprakları, çiçekleri olmadığı anlarda bile estetik bir yeşil perde oluşturur. ​Peyzajda Kullanımı: Çitleri, pergolaları, balkon demirlerini ve çirkin görünen duvarları gizlemek için rakipsizdir. Bir sezon içinde 3-4 metre boylanabildiği için hızlı çözüm aranan dikey peyzajlarda tercih edilir. Saksıda yetiştirilip bir destek çubuğu etrafında dolandırılmasıyla "çiçek kuleleri" oluşturulabilir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Cbaile19 ​ Sabah Sefası Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş aşığıdır. Çiçeklerin sabah erkenden açması ve sağlıklı gelişmesi için güneşli bir konum şarttır. Yarı gölgeye toleransı vardır ancak çiçek sayısı azalır. ​Soğuğa Dayanıklılık Soğuğa karşı oldukça hassastır. 0°C ve altındaki sıcaklıklarda bitki hızla ölür. Bu nedenle Türkiye’nin genelinde tek yıllık olarak yetiştirilir. ​Sıcağa Dayanıklılık Sıcağı çok sever (35°C - 40°C). Nemli ve sıcak yaz günlerinde büyüme hızı maksimuma çıkar. ​Toprak İsteği Toprak konusunda hiç seçici değildir. Çok zengin olmayan, orta derecede verimli, iyi drenajlı toprakları sever. Çok fazla gübreli toprakta çiçekten ziyade yaprağa çalışır. ​Kök Yapısı Hızlı gelişen, yayılmacı bir saçak kök yapısına sahiptir. ​Boy-En (En Fazla) Boyu uygun bir destekle 3-5 metreye kadar çıkabilir. Enine yayılımı ise sarıldığı yüzeye bağlı olarak 1-2 metreyi bulur. ​Sulama Düzenli sulanmayı sever. Toprağın tamamen kurumasını beklemeden, hafif nemli kalacak şekilde sulanmalıdır. Ancak saksı yetiştiriciliğinde suyun birikmemesine dikkat edilmelidir. ​Bölge Uyumu Tüm Türkiye genelinde yazlık bitki olarak yetişir. Akdeniz ve Ege'de dökülen tohumlarıyla her yıl kendiliğinden istilacı bir şekilde geri döner. ​Ömrü Tek yıllık (annual) bir bitkidir. Bir sezonda büyür, çiçek açar, tohum verir ve kışın ölür. ​Çiçek Rengi Mor, mavi, pembe, beyaz ve ebruli (karışık) renkler. En popüler türü olan "Heavenly Blue" gökyüzü mavisi rengindedir. ​Çiçeklenme Dönemi Yaz başından (Haziran) sonbaharın ilk donlarına kadar aralıksız çiçeklenir. ​Yaprak Durumu Mevsimliktir, kışın bitki kurur ve yaprak döker. ​Zorluk Derecesi Çok Kolay. Hatta bazen o kadar kolay yetişir ki bahçenin her yerinden çıkmaya başlayabilir (istilacı eğilim). https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Cbaile19 ​ Türkiye Coğrafyası ve Sabah Sefası ​Ege ve Akdeniz: Bitki için ideal ortamdır. Tohumları toprakta kışlar ve baharda kendiliğinden uyanır. Yazın aşırı güneşten dolayı çiçekler sabah çok erken kapanabilir. ​Marmara: Yaz aylarında nemli ve sıcak havayla çok hızlı gelişir. Rüzgarlı balkonlarda sarılacağı desteğin sağlam olduğundan emin olunmalıdır. ​İç Anadolu: Don riski tamamen bittikten sonra (Mayıs ortası gibi) tohumları ekilmelidir. Yaz boyunca bahçeyi hızla saracaktır. ​Karadeniz: Yağışı ve nemi çok sever. Drenajı iyi bir noktaya dikildiğinde Karadeniz'in serin yazlarında çiçekler öğleden sonraya kadar açık kalabilir. ​Doğu ve Güneydoğu Anadolu: Güneydoğu'da sabah güneşi alan, öğleden sonra ise gölgede kalan yerler tercih edilmelidir. Doğu Anadolu'da yetişme süresi kısadır, bu yüzden erken ekim (kapalı alanda başlatma) önerilir. ​Çoğaltma Yöntemleri ​Tohum: En yaygın yöntemdir. Tohumlar çok serttir; ekmeden önce 24 saat ılık suda bekletmek veya bir törpü ile kabuğu hafifçe zedelemek çimlenmeyi büyük oranda hızlandırır. ​Kendiliğinden Tohumlama: Çiçekleri geçtikten sonra oluşan kapsüllerdeki siyah tohumlar toprağa düşer ve ertesi yıl hiçbir müdahale gerektirmeden yeni fideler oluşur. ​Sabah Sefası Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Destekleme: Bitki tırmanmak için bir şeye ihtiyaç duyar. İnce ipler, kafes teller veya çitler onlar için mükemmeldir. Kendi etrafında dönerek tırmanma özelliğine sahiptir. ​Aşırı Gübreleme: Eğer bitkiniz devasa yapraklara sahip olup hiç çiçek açmıyorsa, muhtemelen topraktaki azot oranı çok yüksektir. Gübrelemeyi kesin. ​Güneş Konumu: Çiçeklerin keyfini sürmek istiyorsanız, bitkiyi kahvaltı ettiğiniz veya sabahları vakit geçirdiğiniz bir pencerenin önüne dikin; çünkü öğleden sonra çiçekler dinlenmeye çekilecektir. ​ ​Hatırlatıcı Not: Sabah Sefası, "sabah insanları" için yaratılmış bir ödüldür. Her sabah yeni açmış, taze ve canlı bir çiçeğe uyanmanın mutluluğunu başka çok az bitki bu kadar cömertçe verir.

https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Famberhorst Doğanın Zarif Mücevheri:(Fuchsia) ​ Küpe Çiçeği , adını 16. yüzyıl botanikçisi Leonhart Fuchs'tan alan, Latince ismi Fuchsia  olan büyüleyici bir türdür. Anavatanı ağırlıklı olarak Orta ve Güney Amerika'nın serin, nemli dağ ormanlarıdır. Çiçeklerinin aşağı doğru sarkan yapısı, bir kulaktaki zarif küpeleri andırdığı için Anadolu'da bu isimle özdeşleşmiştir. Genellikle iki farklı renkten oluşan (çanak ve taç yapraklar) çiçekleri, rüzgarda sallandıkça bahçenize hareket ve canlılık katar. ​ Peyzajda Kullanımı:  Küpe çiçeği, güneşin doğrudan ulaşamadığı kuzey cepheli balkonların ve gölge bahçelerin yıldızıdır. Askılı saksılarda (sepetlerde) kullanımı en yaygın olanıdır; çünkü sarkıcı formdaki türler saksı kenarlarından aşağı doğru renkli bir şelale oluşturur. Ayrıca yarı-gölge bordürlerde çalı formlu türleriyle de derinlik yaratılabilir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Famberhorst ​ Küpe Çiçeği Bakım Detayları ​ Işık İsteği Yarı gölge veya filtrelenmiş ışığı sever. Doğrudan yakıcı güneşten (özellikle öğle güneşinden) mutlaka korunmalıdır. Sabahın erken saatlerindeki yumuşak güneş bitkiyi mutlu eder ancak günün geri kalanında gölgede kalmak ister. ​ Soğuğa Dayanıklılık Hassastır. Çoğu tür 0°C / -2°C  derecenin altına dayanamaz. Ancak bazı dayanıklı (hardy) türler -5°C 'ye kadar direnç gösterebilir. Kışın mutlaka don almayan bir yere taşınmalıdır. ​ Sıcağa Dayanıklılık Sıcak ve kuru havayı sevmez. 25°C - 30°C  üzerindeki sıcaklıklarda bitki strese girer. Serin ve esintili yerleri tercih eder. ​ Toprak İsteği Havadar, nem tutan ancak drenajı çok iyi olan toprakları sever. Torf bazlı, perlit ve kompost karışımlı topraklar idealdir. Toprağın sürekli çamur gibi kalmasından hoşlanmaz. ​ Kök Yapısı Narin ve hassas bir saçak kök  yapısına sahiptir. Köklerin aşırı ısınmasından hoşlanmadığı için saksı seçiminde toprak saksılar (serin tuttuğu için) önerilir. ​ Boy-En (En Fazla) Sarkıcı türler saksıdan aşağı 50-80 cm  sarkabilir. Dik büyüyen çalı formları ise uygun iklimde 1-1.5 metre  boya ulaşabilir. ​ Sulama Düzenli sulama hayati önem taşır. Toprak her zaman nemli kalmalı ama su içinde yüzmemelidir. Yazın çok sıcak günlerde sabah ve akşam fısfıs ile yapraklarına su püskürtülerek nem artırılmalıdır. ​ Bölge Uyumu Türkiye'de Karadeniz  sahil şeridi (serin ve nemli olduğu için) en sevdiği yerdir. Ege ve Akdeniz 'de ancak çok gölge ve esintili teraslarda yetişebilir. İç kesimlerde  ise yazın aşırı kuru sıcaklardan korunmalıdır. ​ Ömrü Çok yıllık  (perennial) bir bitkidir. Doğru kış bakımıyla her yıl daha da güzelleşerek büyür. ​ Çiçek Rengi Mor, pembe, kırmızı, beyaz ve bu renklerin kombinasyonları (genelde çift renklidir). ​ Çiçeklenme Dönemi Bahar sonundan başlayarak sonbaharın sonuna kadar (Mayıs - Kasım) aralıksız çiçek açar. ​ Yaprak Durumu İklim koşullarına göre değişir; ılıman yerlerde herdem yeşil  kalabilir, soğuk yerlerde yaprak dökerek uykuya geçer. ​ Zorluk Derecesi Orta.  Nem ve ışık dengesini ayarlamak biraz dikkat ister; ancak yerini sevdiğinde çok cömert bir bitkidir. ​ Türkiye Coğrafyası ve Küpe Çiçeği ​ Ege ve Akdeniz:  En zorlandığı bölgelerdir. Yazın yakıcı sıcak ve kuru hava bitkiyi kurutabilir. Mutlaka kuzey cephede, gölge ve rüzgar alan serin bir köşede bakılmalıdır. ​ Marmara:  Yaz aylarında oldukça keyifli gelişir. İstanbul'un kuzey rüzgarlarını alan balkonları küpe çiçeği için idealdir. Kışın içeriye alınmalıdır. ​ İç Anadolu:  Sadece yazlık bitki olarak dışarıda tutulabilir. Havalar serinleyince (Ekim başı) dona karşı korunmak için aydınlık ama serin bir iç mekana taşınmalıdır. ​ Karadeniz:  Küpe çiçeğinin Türkiye'deki favori bölgesidir. Yüksek nem ve serin yayla havası bitkinin çiçeklerini devleştirir ve renklerini canlandırır. ​ Doğu ve Güneydoğu Anadolu:  Güneydoğu'da nemli kalması için özel çaba sarf edilmelidir (gölge ve su püskürtme). Doğu'da ise saksı bitkisi olarak bakılmalı, don olaylarından kesinlikle korunmalıdır. https://www.geograph.org.uk/profile/118660 ​ Çoğaltma Yöntemleri ​ Çelikleme:  En başarılı yöntemdir. Bahar aylarında alınan 10-15 cm'lik yumuşak dal çelikleri, suda veya nemli torfta çok kısa sürede köklenir. ​ Tohum:  Meyvelerinin içindeki tohumlardan üretilebilir ancak çiçeklerin ana bitkiyle aynı renk açmama ihtimali vardır. ​ Küpe Çiçeği Bakımı İçin Altın Tüyolar ​ Uç Alma (Pinching):  Bahar başında bitkinin dallarının uçlarını tırnağınızla koparırsanız, bitki daha çok dallanır ve her dal ucundan çiçek fışkırır. ​ Besleme:  Çiçeklenme dönemi boyunca haftada bir kez sıvı potasyum ağırlıklı gübre verilmesi çiçek süresini uzatır. ​ Hava Akımı:  Küpe çiçeği "cereyan" değil ama hafif esinti ister. Havasız ve basık köşelerde unlu bit veya mantar hastalıkları görülebilir. ​ ​ Hatırlatıcı Not:  Küpe çiçeği "serin ayaklar, serin başlar" ister. Saksısının ısınmasını engelleyip yapraklarını fısfısla ferahlatırsanız, size dünyanın en zarif dansını sunacaktır.

Zamanın Ötesinde Bir Asalet:(Magnolia) ​ Manolya, dünya üzerindeki en eski çiçekli bitki familyalarından birine aittir; öyle ki, arıların henüz var olmadığı dönemlerde böceklerle tozlaşacak şekilde evrimleşmişlerdir. Latince ismi Magnolia olan bu bitki, gücün, asaletin ve saflığın sembolüdür. En yaygın iki türü vardır: Herdem yeşil ve dev çiçekli Magnolia grandiflora ile yaprak döküp baharda çıplak dallarda çiçek açan Magnolia x soulangeana (Saray Manolyası). ​Peyzajda Kullanımı: Manolya tam bir "imza" ağacıdır. Bahçenin tam ortasında tek başına (soliter) kullanıldığında mekana saray bahçesi havası katar. Herdem yeşil türleri mükemmel bir görsel perde oluştururken, yaprak döken türler baharın gelişini müjdeleyen büyüleyici bir heykel gibidir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Kenraiz ​ Manolya Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş veya hafif yarı gölgeyi sever. Bol çiçek açması için güneş şarttır; ancak genç fidanların gövdesi çok sıcak iklimlerde güneş yanığından korunmalıdır. ​Soğuğa Dayanıklılık Türüne göre değişir. Herdem yeşil dev manolyalar -15°C'ye kadar dayanırken, bazı yaprak döken türler -20°C / -25°C derecelere kadar direnç gösterebilir. ​Sıcağa Dayanıklılık Yüksek sıcaklıklara dayanıklıdır ancak düşük nem ve aşırı kuraklıktan hoşlanmaz. Akdeniz sıcağında düzenli sulama ister. ​Toprak İsteği Asidik veya nötr toprakları sever. Kireçli topraklarda yaprak sararması (kloroz) yapabilir. Bol humuslu, derin ve iyi drenajlı topraklar idealdir. ​Kök Yapısı Etli ve yayılıcı bir kök yapısına sahiptir. Kökleri yüzeye yakındır; bu yüzden kök bölgesinde çapalama yapılmamalı ve nakil (yer değiştirme) sevmez. ​Boy-En (En Fazla) Herdem yeşil türler 20-25 metre boya ve 10 metre ene ulaşabilir. Çalı formlu türler ise 3-5 metre arasında kalır. ​Sulama Genç fidanlar toprağı nemli kalacak şekilde sık sulanmalıdır. Erişkin ağaçlar kuraklığa daha dayanıklıdır ancak yazın derin sulama gelişimini hızlandırır. ​Bölge Uyumu Türkiye'de en çok Marmara, Karadeniz ve Ege bölgelerini sever. İç bölgelerde korunaklı, rüzgar almayan alanlara dikilmelidir. ​Ömrü Çok yıllık bir ağaç/çalıdır. Yüzlerce yıl yaşayabilir. ​Çiçek Rengi Saf beyaz, krem, pembe, mor ve nadiren sarı tonları. ​Çiçeklenme Dönemi Yaprak dökenler erken baharda (Mart-Nisan), herdem yeşil türler ise yaz boyunca (Mayıs-Ağustos) çiçek açar. ​Yaprak Durumu Türüne göre değişir. Magnolia grandiflora hiç dökmez, diğer popüler süs türleri kışın döker. ​Zorluk Derecesi Orta. İlk dikim aşamasında toprak hazırlığı ve yer seçimi kritiktir; yerini sevdikten sonra bakımı zahmetsizdir. ​Türkiye Coğrafyası ve Manolya ​Ege ve Akdeniz: Herdem yeşil manolyalar için uygundur. Ancak kireçli topraklarda demir takviyesi gerekebilir. Yazın öğle güneşinden korunması (özellikle gençken) yaprak yanıklarını önler. ​Marmara: Manolyanın Türkiye'deki en mutlu olduğu bölgelerden biridir. Hem nemli havası hem de toprak yapısı uygundur. ​İç Anadolu: Sert kış rüzgarlarından korunmalıdır. Bina kuytuları veya rüzgar perdesi olan bahçeler tercih edilmelidir. Yaprak döken türler (Saray Manolyası) geç donlara karşı hassastır; erken açan çiçekleri donda yanabilir. ​Karadeniz: Yağışlı ve asidik toprak yapısı manolya için mükemmeldir. Ekstra sulama ihtiyacı en az olan bölgedir. ​Doğu ve Güneydoğu Anadolu: Güneydoğu'da aşırı kuru hava yaprak uçlarını kurutabilir. Doğu'da ise sadece çok korunaklı mikroklimalarda veya iç mekan kış bahçelerinde bakılabilir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Elena_Tartaglione ​ Çoğaltma Yöntemleri ​Havai Köklendirme: Manolya dallarının gövdeden ayrılmadan köklendirilmesi en garantili yöntemdir. ​Çelikleme: Yaz aylarında alınan yarı odunsu çeliklerle çoğaltılabilir ancak köklenmesi oldukça vakit alır. ​Tohum: Sonbaharda olgunlaşan kırmızı tohumlar toplanabilir. Tohumların çimlenmesi için soğuk katlama (stratifikasyon) gerekir ve büyümesi çok yavaştır. ​Manolya Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Malçlama: Kökleri yüzeye yakın olduğu için ağaç dibine mutlaka ağaç kabuğu veya kompost ile malçlama yapın. Bu, köklerin serin ve nemli kalmasını sağlar. ​Yer Seçimi: Manolya yerinin değiştirilmesinden nefret eder. Onu ekeceğiniz yeri, ileride ulaşacağı devasa boyutları düşünerek iyi seçin. ​Budama: Genellikle budama istemez. Sadece şekli bozan veya kuruyan dallar çiçeklenme bittikten hemen sonra alınmalıdır. ​Hatırlatıcı Not: Manolya bir sabır ağacıdır. İlk yıllarda yavaş büyüse de, bir kez kök saldığında nesiller boyu sürecek bir miras bırakır.

Photo by Opiola Jerzy (Poland) Baharın Görkemli Finali ​ Weigela, adını Alman botanikçi Christian Ehrenfried Weigel'den alan, Latince ismi Weigela florida olan çok zarif bir çalı türüdür. Anavatanı Kuzey Çin, Kore ve Japonya’dır. Bahar aylarında dalların üzerini neredeyse yaprakları kapatacak kadar yoğun kaplayan çan şeklindeki çiçekleri nedeniyle halk arasında "Gelin Tacı" olarak da bilinir. Sadece çiçekleriyle değil, bazı varyetelerinin alacalı veya bordo yapraklarıyla da peyzajda kontrast yaratmak için kullanılır. ​Peyzajda Kullanımı: Weigela, bahçelerde serbest çit oluşturmak, bordürlerin orta sıralarını doldurmak veya tek başına (soliter) bir odak noktası yaratmak için mükemmeldir. Bodur türleri saksılarda harika dururken, büyük türler kuşların ve kelebeklerin uğrak noktası olan doğal bir yaşam alanı sağlar. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Daniel_VILLAFRUELA ​ Weigela Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş aşığıdır. Günde en az 6 saat güneş, bitkinin çiçek yoğunluğunu ve yaprak renklerinin canlılığını belirler. Yarı gölgede yetişebilir ancak çiçek sayısı belirgin şekilde azalır. ​Soğuğa Dayanıklılık Oldukça dirençlidir. -25°C / -30°C derecelere kadar olan sert kış soğuklarına dayanabilir. Türkiye’nin en soğuk bölgelerinde bile güvenle yetiştirilebilir. ​Sıcağa Dayanıklılık Yaz sıcaklarına dayanıklıdır. Ancak aşırı kurak ve yakıcı havalarda toprağının nemli tutulması yaprak kalitesi için önemlidir. ​Toprak İsteği Toprak konusunda çok seçici değildir. Ancak iyi drenajlı, verimli ve hafif nemli toprakları tercih eder. Çok killi veya su biriken topraklardan hoşlanmaz. ​Kök Yapısı Yayılıcı ve güçlü bir saçak kök yapısına sahiptir. ​Boy-En (En Fazla) Türüne göre değişmekle birlikte boyu 1 metreden 3 metreye kadar çıkabilir. Enine yayılımı da boyuyla orantılı olarak geniştir. ​Sulama Düzenli sulama ister. Özellikle yeni dikilen fidanlar yerleşene kadar toprak nemli tutulmalıdır. Erişkin bitkiler kuraklığa bir miktar direnç gösterse de yazın düzenli sulama çiçek verimini artırır. ​Bölge Uyumu Tüm Türkiye genelinde yetişmeye uygundur. Hem kıyı şeridinin nemine hem de iç kesimlerin karasal iklimine adapte olabilir. ​Ömrü Çok yıllık odunsu bir çalıdır. Doğru budamayla uzun yıllar bahçenizi süsler. ​Çiçek Rengi Pembe (en yaygın), kırmızı, beyaz ve nadiren sarı. ​Çiçeklenme Dönemi Bahar sonu ve yaz başı (Mayıs-Haziran). Bazı türler yaz sonunda hafif bir ikinci çiçeklenme dönemi yapabilir. ​Yaprak Durumu Kışın yaprak döker. Sonbaharda bazı türlerin yaprakları dökülmeden önce güzel renk tonları alır. ​Zorluk Derecesi Kolay. Hızlı büyüyen, hastalık ve zararlılara karşı dirençli, "dertsiz" bir bitkidir. ​Türkiye Coğrafyası ve Weigela ​Ege ve Akdeniz: Sahil kesimlerinde yetişebilir ancak yazın yakıcı güneşinden ziyade sabah güneşi alan yerler tercih edilmelidir. Malçlama ile kökler serin tutulmalıdır. ​Marmara: Weigela için en ideal bölgelerden biridir. Nem ve sıcaklık dengesi bitkinin hızlı gelişmesini sağlar. ​İç Anadolu: Kış soğuklarından etkilenmez. İlkbaharda uyanmaya başladığında geç donlardan etkilenmemesi için korunaklı yerlere dikilmesi çiçek verimini garantiler. ​Karadeniz: Nemli toprak ve havayı çok sever. Drenajı iyi olduğu sürece Karadeniz bahçelerinde çok coşkulu gelişir. ​Doğu Anadolu: Ağır kış şartlarına dayanıklıdır. Kar örtüsü bitkiyi korur. Kısa süren yaz döneminde hızlıca çiçeklenerek bahçeye renk katar. Photo by Opiola Jerzy ​ Çoğaltma Yöntemleri ​Yumuşak Odun Çelikleri: Yaz başında alınan genç sürgünler, nemli toprak veya torfta kolayca köklenir. ​Sert Odun Çelikleri: Kışın bitki uykudayken alınan daha yaşlı dallar doğrudan toprağa dikilerek çoğaltılabilir. ​Daldırma: Bir dalın toprağa bükülüp gömülmesi ve köklenince ana bitkiden ayrılması yöntemidir. ​Weigela Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Budama Zamanı: Weigela "eski dallar" üzerinden çiçek açar. Bu yüzden budama mutlaka çiçeklenme bittikten hemen sonra yapılmalıdır. Kışın veya erken baharda yapılan budama, o yılın çiçeklerini yok eder. ​Gençleştirme: Bitki çok yaşlanıp formu bozulursa, her 3 yılda bir en yaşlı dalların üçte birini toprak seviyesinden keserek bitkiyi gençleştirebilirsiniz. ​Yaprak Rengi: Alacalı veya bordo yapraklı türler dikiyorsanız, yaprak renginin belirginleşmesi için mutlaka tam güneş alan bir yere dikin. ​Hatırlatıcı Not: Weigela, bahçede sabrın sonundaki ödüldür. Kışın kuru bir çalı gibi görünse de baharda dallarından fışkıran çiçeklerle size tam bir görsel şölen sunar.

https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Kenraiz Rüzgarla Dans Eden Doku: Carex (Saz / Süpürge Otu) ​ Carex, genellikle "çimen" sanılsa da aslında Cyperaceae familyasına ait, Latince ismi yine Carex olan çok geniş bir cinstir. Antarktika dışındaki tüm kıtalarda, bataklıklardan kuru yamaçlara kadar her yerde bulunabilir. Onu gerçek çimenlerden ayıran en önemli özelliği, gövdesinin yuvarlak değil üçgen yapıda olmasıdır. Bakır, altın, gümüş ve mavi-yeşil tonlarındaki yapraklarıyla bahçeye renk değil, "karakter" katan bir bitkidir. ​Peyzajda Kullanımı: Carex, peyzajın "hareket" unsurdur. En hafif rüzgarda bile dalgalanarak bahçeye canlılık katar. Yer örtücü olarak, modern kaya bahçelerinde, süs havuzlarının kenarlarında veya saksı kompozisyonlarında "dökümlü" yapısıyla kullanılır. Özellikle kontrast yaratmak için geniş yapraklı bitkilerin (Hostalar gibi) yanına dikilir. ​Carex Bakım Detayları ​Işık İsteği Türe göre değişir. Çoğu Carex türü yarı gölgeyi çok sever. Ancak "altın" veya "bakır" renkli türler, renklerini tam sergilemek için filtrelenmiş güneş ışığına ihtiyaç duyar. Tam gölgede renkler solar, çok yakıcı güneşte ise yaprak uçları yanabilir. ​Soğuğa Dayanıklılık Tür çeşitliliği çok olduğu için aralık geniştir. Yaygın kullanılan süs türleri genellikle -15°C / -20°C derecelere kadar dayanıklıdır. Bazı kuzey kökenli türler daha sert soğuklara da direnir. ​Sıcağa Dayanıklılık 30°C - 35°C dereceye kadar dayanıklıdır. Ancak yüksek sıcaklıkta bitkinin "nemli" kalması şarttır; aksi halde kurumalar başlar. ​Toprak İsteği Genel olarak nemli, organik maddece zengin ve drenajı olan toprakları sever. Bazı türleri bataklık benzeri çok ıslak yerlerde yaşayabilirken, bazıları kuru gölgeye adapte olmuştur. ​Kök Yapısı Sık ve yoğun bir saçak kök yapısına sahiptir. Bazı türleri rizomları vasıtasıyla yavaşça yayılır. ​Boy-En (En Fazla) Bodur türler 20-30 cm, dev türler ise 80-100 cm boya ve ene ulaşabilir. ​Sulama Carex’lerin çoğu nemli ortam bitkisidir. Toprağının tamamen kurumasına izin verilmemelidir. Özellikle yaz aylarında düzenli sulama, yaprak formunun bozulmaması için kritiktir. ​Bölge Uyumu Tüm Türkiye genelinde yetişir. Karadeniz'in nemli doğası onun için cennettir. İç Anadolu'da ise kıştan etkilenmez ancak yazın sulama desteği ister. ​Ömrü Çok yıllık (perennial) bir bitkidir. Yıllar geçtikçe öbekleşerek güzelleşir. ​Çiçek Rengi Çiçekleri gösterişli değildir; genellikle kahverengi veya yeşilimsi, başak benzeri küçük yapılar oluşturur. Bitkinin asıl "çiçeği" kendi yapraklarıdır. ​Çiçeklenme Dönemi Bahar sonu ve yaz başı. ​Yaprak Durumu Türlerin çoğu herdem yeşildir (evergreen). Kışın yapraklarını dökmezler, ancak çok sert donlarda renkleri bronzlaşabilir. ​Zorluk Derecesi Çok Kolay. Doğru ışık ve su dengesi sağlandığında neredeyse hiç bakım istemez. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Kenraiz ​ Türkiye Coğrafyası ve Carex ​Ege ve Akdeniz: Sahil kesimlerinde mutlaka gölge/yarı gölge yerler seçilmelidir. Aşırı sıcak ve kuru hava bitkiyi yıpratabilir, bu yüzden nemli tutulması hayati önem taşır. ​Marmara: Hem sahil hem iç kesimlerde çok rahat yetişir. Kışın yeşil kalması, Marmara bahçeleri için büyük bir avantajdır. ​İç Anadolu: Karasal iklimin sert kışlarına dayanıklıdır. Ancak yazın bozkır sıcağında düzenli sulanmalı, nem kaybını önlemek için etrafı malçlanmalıdır. ​Karadeniz: Carex için en ideal bölgedir. Doğal yağış rejimi ve yüksek nem bitkinin coşmasını sağlar. ​Doğu Anadolu: Soğuklara dirençli türler seçilirse sorunsuzca kışlar. Kar örtüsü altında yaprakları korunur. ​Çoğaltma Yöntemleri ​Kökten Ayırma: En etkili ve kolay yöntemdir. Erken baharda veya sonbaharda, bitki öbeği topraktan çıkarılarak keskin bir bıçakla parçalara bölünür ve yeniden dikilir. ​Tohum: Bahar aylarında tohumdan üretilebilir ancak hibrit türlerde ana bitkiyle aynı renk ve formu yakalamak zordur. ​Carex Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Kesme / Budama: Herdem yeşil Carex'ler asla "çim gibi" dipten biçilmemelidir. İlkbaharda sadece kurumuş, rengi bozulmuş yaprakları tek tek temizlemek veya hafifçe form vermek yeterlidir. ​Taraklama: Bitki yaşlandıkça iç kısımlarında kurumuş yapraklar birikebilir. Elinize bir eldiven takarak yaprakların arasından parmaklarınızla geçmek (taramak), ölü yaprakların temizlenmesini ve bitkinin hava almasını sağlar. ​Işık ve Renk: Eğer Carex bitkiniz çok yeşile dönüyorsa az ışık alıyor demektir; eğer yapraklar beyaza dönüp yanıyorsa çok güneş alıyor olabilir. ​Hatırlatıcı Not: Carex, bahçede "sessiz kahraman"dır. Diğer çiçekler solup gittiğinde, kışın karın altında bile o zarif ve renkli yapraklarıyla bahçenizin çıplak kalmasını önler.

https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Osmo_Lundell Dikenli Bir Mücevher: Berberis thunbergii ​ Berberis thunbergii, adından da anlaşılacağı üzere Japonya kökenli, Latince ismi Berberis thunbergii olan, son derece dayanıklı ve dekoratif bir çalı türüdür. Onu özel kılan, mevsimlere göre renk değiştiren yaprakları ve kompakt formudur. Özellikle "Atropurpurea" gibi bordo yapraklı varyeteleri, yeşil ağırlıklı bahçelerde çarpıcı bir odak noktası oluşturur. Dikenli yapısı, onu sadece estetik bir bitki değil, aynı zamanda doğal ve geçit vermez bir güvenlik çiti haline getirir. ​Peyzajda Kullanımı: Renk kontrastı yaratmak için birebirdir. Alçak çit yapımında, kaya bahçelerinde veya geniş alanlarda grup bitkilendirmesi olarak kullanılır. Ayrıca budamaya çok yatkın olduğu için form verilerek (top veya kare) geometrik bahçe tasarımlarında sıkça tercih edilir. https://commons.wikimedia.org/w/index.php?title=User%3AHladac&redlink=1 ​ Berberis thunbergii Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş aşığıdır. Yapraklarının o meşhur bordo, kırmızı veya altın sarısı renklerini tam olarak sergilemesi için doğrudan güneş ışığı alması şarttır. Gölge alanlarda yaprak rengi yeşile döner ve bitki formunu kaybeder. ​Soğuğa Dayanıklılık Oldukça dirençlidir. -25°C / -30°C derecelere kadar olan şiddetli kış soğuklarına banamısın demez. Türkiye'nin en soğuk illerinde bile güvenle kullanılabilir. ​Sıcağa Dayanıklılık Yüksek sıcaklıklara ve şehir kirliliğine karşı çok toleranslıdır (35°C - 40°C). Kurak bölgelerde bile hayatta kalma becerisi yüksektir. ​Toprak İsteği Toprak konusunda hiç seçici değildir. Ancak drenajı iyi olan, orta derecede verimli toprakları tercih eder. Aşırı ıslak ve su biriken topraklar dışında hemen her yerde yetişir. ​Kök Yapısı Derine inmeyen ancak toprağı sıkıca tutan, yaygın bir saçak kök yapısına sahiptir. ​Boy-En (En Fazla) Varyetesine göre değişir; bodur türler 50-60 cm boyda kalırken, standart türler 2-2.5 metre boya ve ene ulaşabilir. ​Sulama Genç bitkiler yerleşene kadar düzenli sulanmalıdır. Erişkin bitkiler kuraklığa son derece dayanıklıdır. Yaz aylarında aşırıya kaçmadan yapılacak sulama, yaprakların daha canlı görünmesini sağlar. ​Bölge Uyumu Tüm Türkiye genelinde, en kıyı şeridinden en yüksek rakımlı yaylalara kadar her bölgede sorunsuz yetişir. ​Ömrü Çok yıllık odunsu bir çalıdır. Onlarca yıl bahçenizde kalabilir. ​Çiçek Rengi Bahar aylarında açan, yaprakların altına gizlenmiş küçük, sarı çiçekleri vardır. Çiçeklerden sonra oluşan kırmızı meyveleri kış boyunca üzerinde kalır. ​Çiçeklenme Dönemi Nisan - Mayıs ayları. ​Yaprak Durumu Kışın yaprak döker. Ancak dökülmeden hemen önce yapraklar göz alıcı bir parlak kırmızı/turuncu renge bürünür. ​Zorluk Derecesi Çok Kolay. Bakımı en zahmetsiz, "ihmal edilmeyi seven" bitkilerden biridir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Alpsdake ​ Türkiye Coğrafyası ve Berberis thunbergii ​Ege ve Akdeniz: Güneşi çok sevdiği için bu bölgelerde renkleri harika olur. Ancak yazın çok aşırı sıcak yerlerde yarı gölge de tolere edilebilir; sadece düzenli su takviyesi gerekebilir. ​Marmara: Hem hava kirliliğine dayanıklılığı hem de bölgenin nem yapısıyla çok uyumludur. Park ve bahçelerde en çok tercih edilen bitkidir. ​İç Anadolu: Karasal iklimin sert kışlarına ve yaz kuraklığına en iyi dayanan bitkilerden biridir. Kışın koruma gerektirmez. ​Karadeniz: Nemli toprakları sever ancak drenajın iyi olduğundan emin olunmalıdır. Aşırı gölge alanlarda renginin yeşile çalabileceği unutulmamalıdır. ​Doğu Anadolu: Ağır kış şartlarına mükemmel uyum sağlar. Kar altında zarar görmeden kışlar ve baharda hızla uyanır. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Kenraiz ​ Çoğaltma Yöntemleri ​Çelikleme: Yaz sonunda alınan yarı odunsu çelikler veya kışın alınan sert odun çelikleriyle çoğaltılabilir. ​Tohum: Sonbaharda olgunlaşan kırmızı meyvelerin içindeki tohumlar ekilebilir; ancak çimlenme için soğuk katlama gerekir. ​Kökten Ayırma: Çok gelişmiş kök öbekleri bahar başında bölünerek çoğaltılabilir. ​Berberis thunbergii Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Budama: Berberis budamayı çok sever. Kış sonunda veya çiçeklenme bittikten sonra istediğiniz formu vermek için sertçe budayabilirsiniz. Dikenlerine karşı mutlaka kalın eldiven kullanın! ​Meyveler: Kışın dökülmeyen kırmızı meyveleri kuşlar için harika bir besin kaynağıdır; bu da bahçenize yaban hayatını çeker. ​Hastalık Direnci: Külleme gibi mantar hastalıklarına karşı dirençli türleri seçmek (örneğin 'Green Carpet' veya 'Orange Rocket') bakım işinizi daha da kolaylaştırır. ​ ​Hatırlatıcı Not: Berberis, bahçenin "savunma hattıdır". Hem rengiyle göz kamaştırır hem de dikenleriyle istenmeyen girişleri engeller. Onu ekerken eldivenlerini asla yanından ayırma!

https://www.flickr.com/photos/97485958@N02/51318129286/ Güneşin Altındaki Beyaz Bulutlar: Hydrangea paniculata ​ Hydrangea paniculata, Latince ismindeki "paniculata" kelimesinden de anlaşılacağı üzere, çiçeklerini salkım (panikül) şeklinde açan bir ortanca türüdür. Anavatanı Çin, Japonya ve Sakhalin adalarıdır. Bahçıvanların bu türe hayran olmasının sebebi, klasik geniş yapraklı ortancaların aksine, çok daha dayanıklı olması ve doğrudan güneş ışığına göğüs gerebilmesidir. Çiçekleri önce beyaz veya krem açar, mevsim ilerledikçe birçoğu büyüleyici pembe ve bakır tonlarına bürünür. ​Peyzajda Kullanımı: Boylu yapısı sayesinde bahçelerde "arka fon" bitkisi olarak mükemmeldir. Tek başına bir ağaççık (standard form) olarak yetiştirilebilir veya çit şeklinde dikilerek mahremiyet sağlar. Kesme çiçekçilikte ve kurutulmuş çiçek tasarımlarında vazgeçilmez bir türdür. https://www.flickr.com/photos/97485958@N02/50070609161/ ​ Hydrangea paniculata Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş veya yarı gölgeyi sever. Klasik ortancaların aksine günde 6 saat ve üzeri güneş alması, çiçek salkımlarının daha büyük ve sağlam olmasını sağlar. Çok sıcak bölgelerde öğleden sonra hafif gölge tercih edilir. ​Soğuğa Dayanıklılık Son derece dirençlidir. -30°C / -35°C derecelere kadar olan aşırı soğuklara dayanabilir. Bu özelliğiyle Türkiye'nin en sert iklimli illerinde bile güvenle yetişir. ​Sıcağa Dayanıklılık Yüksek sıcaklıklara dayanıklıdır (35°C+). Ancak toprağının nemli tutulması ve kök bölgesinin serin kalması bitkinin sağlığı için önemlidir. ​Toprak İsteği Zengin, nemli ve iyi direnajlı toprakları sever. Diğer ortancaların aksine toprak pH'ına karşı daha toleranslıdır; çiçek rengi toprak asitliğine göre (maviye dönmek gibi) değişmez, genelde beyazdan pembeye döner. ​Kök Yapısı Genişleyen ve su ihtiyacını karşılamak üzere yayılan güçlü bir saçak kök yapısına sahiptir. ​Boy-En (En Fazla) Varyetesine göre 1.5 metreden 4-5 metreye kadar boylanabilir. Enine yayılımı da boyuyla orantılıdır. ​Sulama İsmi "Hydra" (su) kökünden gelir; bu yüzden suyu sever. Toprağın sürekli nemli kalması gerekir. Ancak suyun göllenmemesi, direnajın sağlanması kök sağlığı için kritiktir. ​Bölge Uyumu Tüm Türkiye genelinde yetişir. Hem sahil şeridinde hem de en yüksek yaylalarda hayatta kalabilen nadir süs bitkilerindendir. ​Ömrü Çok yıllık odunsu bir çalıdır. Doğru bakımla on yıllarca yaşar. ​Çiçek Rengi Başlangıçta beyaz, krem veya kireç yeşili (Lime); mevsim sonuna doğru pembe, gül kurusu veya koyu kırmızıya döner. ​Çiçeklenme Dönemi Yaz ortasından başlar, sonbaharın sonuna kadar (Temmuz - Ekim) devam eder. ​Yaprak Durumu Kışın yaprak döker. Sonbaharda yaprakları dökülmeden önce sarımsı tonlar alabilir. ​Zorluk Derecesi Kolay. Hastalıklara ve budama hatalarına karşı klasik ortancalardan çok daha bağışlayıcıdır. ​Türkiye Coğrafyası ve Hydrangea paniculata ​Ege ve Akdeniz: Sahil kesimlerinde mutlaka sabah güneşi alan, öğleden sonra ise gölge olan yerlere dikilmelidir. Yazın her gün sulama ve kök bölgesine kalın malçlama yapılması şarttır. ​Marmara: Salkım ortancalar için ideal iklimdir. Hem güneşin tadını çıkarır hem de bölgenin neminden faydalanır. ​İç Anadolu: Sert kış soğuklarından hiç etkilenmez. Yazın kuru sıcağında ise düzenli derin sulama ile bahçenin en gösterişli bitkisi olur. ​Karadeniz: Doğal nem ve yağışla birlikte en coşkulu gelişimini bu bölgede gösterir. Çiçek salkımları devasa boyutlara ulaşabilir. ​Doğu Anadolu: Ağır kış şartlarına en dayanıklı ortanca türüdür. Geç donlardan etkilenmez çünkü yeni çıkan dallar üzerinden çiçek açar. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Kenraiz ​ Çoğaltma Yöntemleri ​Yumuşak Odun Çeliği: Bahar sonu veya yaz başında alınan taze sürgünler nemli ortamda kolayca köklenir. ​Sert Odun Çeliği: Kışın bitki uykudayken alınan olgun dallar doğrudan toprağa veya saksıya dikilerek çoğaltılabilir. ​Daldırma: Alt dallardan birini toprağa gömüp köklenmesini bekleyerek yeni bir fide elde edebilirsiniz. ​Hydrangea paniculata Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Budama Sırrı: Bu bitki "yeni odun" (o yıl çıkan dallar) üzerinden çiçek açar. Bu yüzden kış sonunda veya erken baharda bitkiyi sertçe budayabilirsiniz. Budama ne kadar düzenli yapılırsa çiçek salkımları o kadar büyük olur. ​Renk Dönüşümü: Çiçeklerin beyazdan pembeye dönmesi için gece ve gündüz arasındaki sıcaklık farkının artması (sonbahar serinliği) gerekir. ​Standard Form: Alt dalları sürekli temizleyerek bitkiyi tek gövdeli minik bir ağaç formuna getirebilirsiniz; bu, dar alanlarda çok şık durur. ​Hatırlatıcı Not: Salkım ortanca, ortancaların "dayanıklı şövalyesi"dir. Diğerleri güneşte boynunu bükerken o, başını göğe kaldırıp beyazdan pembeye dönen masalını anlatmaya devam eder

Photo by Dejean2000 Güneşin Aynası ​ Bahçenizde hem neşeli bir görünüm hem de doğal bir ilk yardım kiti istiyorsanız, Aynısefa (Calendula) tam size göre. Latince adı Calendula officinalis olan bu bitki, Papatyagiller ailesine aittir ve anavatanı Güney Avrupa ile Mısır civarıdır. İsmi, her ayın başında açtığına inanıldığı için Latince "kalendae" (takvimin ilk günü) kelimesinden gelir. ​ Aynısefa, kadifemsi dokulu parlak turuncu ve altın sarısı çiçekleriyle bilinir. Peyzajda kullanımı ise çok yönlüdür: Sebze bahçelerinde "arkadaş bitki" (companion plant) olarak zararlıları uzaklaştırmak için dikilirken, bordürlerde ve saksılarda kesintisiz bir renk kaynağı oluşturur. Ayrıca çiçek yapraklarının yenilebilir olması, onu gurme bahçelerinin de vazgeçilmezi yapar. ​Bitki Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş ışığını çok sever ancak kavurucu yaz bölgelerinde hafif yarı gölge alanlarda daha uzun süre taze kalır. Günde en az 6 saat ışık, çiçek verimi için şarttır. ​Soğuğa Dayanıklılık Serin iklimleri sever. Hafif donlara karşı oldukça dayanıklıdır; -5°C ile -10°C dereceye kadar hayatta kalabilir. Sert kış geçiren bölgelerde baharda tekrar ekilmelidir. ​Sıcağa Dayanıklılık Orta derecedir. 30°C üzerindeki aşırı nemli ve durağan sıcaklarda çiçeklenmeyi yavaşlatabilir. Ancak sonbahar serinliğiyle birlikte tekrar coşar. ​Toprak İsteği Toprak konusunda hiç seçici değildir. Orta derecede verimli, drenajı iyi olan her türlü toprakta yetişebilir. Fakir topraklarda bile gayet iyi sonuç verir. ​Kök Yapısı Saçak kök yapısına sahiptir. Yayılıcı değildir, derli toplu bir kök sistemi vardır; bu da onu saksı yetiştiriciliği için ideal kılar. ​Boy-En (Maksimum) Boyu türüne göre 30-60 cm, genişliği ise 30-40 cm civarına ulaşır. ​Sulama Toprağı kurudukça sulanmalıdır. Yerleştikten sonra kısa süreli kuraklıklara dayanabilir ancak düzenli sulama çiçeklerin daha iri ve canlı olmasını sağlar. ​Bölge Uyumu Türkiye’nin tüm bölgelerine mükemmel uyum sağlar. Ege ve Akdeniz'de kışın bile açabilirken, iç bölgelerde baharın en erken müjdecilerindendir. ​Ömrü Genellikle tek yıllık olarak yetiştirilir. Ancak dökülen tohumlarıyla her yıl aynı yerden kendi kendine çıktığı için bahçede kalıcı bir his uyandırır. ​Çiçek Rengi Parlak turuncu, altın sarısı, krem rengi ve bazen uçları koyu renkli çift renkli varyeteler. ​Çiçeklenme Dönemi İlkbahar başından sonbaharın sonuna kadar, hatta ılıman bölgelerde kış boyu çiçek açabilir. ​Yaprak Durumu Hafif tüylü, mızrak şeklinde ve aromatik kokulu yeşil yapraklara sahiptir. Sezon sonunda bitkiyle birlikte kurur. ​Zorluk Derecesi Çok Kolay. Tohumu toprağa atıp unutmanız bile çoğu zaman yeterlidir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:K%C4%B1z%C4%B1l ​ Türkiye Coğrafyası ve Bölgesel Notlar ​Ege ve Akdeniz: Sonbaharda ekilirse tüm kış ve bahar boyu çiçekli kalır. Yazın çok kavurucu sıcaklarda bitki yorulabilir, bu dönemde bol sulama ve hafif gölge destekleyici olur. ​Marmara ve Karadeniz: Bu bölgelerin serin ve nemli baharlarını çok sever. Külleme hastalığına karşı yaprakları ıslatmadan sulama yapmaya özen gösterilmelidir. ​İç ve Doğu Anadolu: Don tehlikesi geçtikten hemen sonra ekilmelidir. Yaz gecelerinin serinliği sayesinde çiçek kalitesi bu bölgelerde oldukça yüksektir. ​Çoğaltma Yöntemleri ​Tohumla Çoğaltma: En kolay yöntemdir. Hilal şeklindeki karakteristik tohumları ilkbahar başında veya sonbaharda doğrudan toprağa ekebilirsiniz. 5-10 günde çimlenirler. ​Kendiliğinden Çoğalma: Eğer çiçekleri dökülmeden bırakırsanız, bir sonraki yıl bahçenin her yerinde minik Aynısefa fideleri görmeye hazır olun! https://commons.wikimedia.org/wiki/User:Tournasol7 ​Bitkinin Bakımı İle İLGİLİ TÜYOLAR ​Hasat Zamanı: Şifalı yağ veya çay yapmak için çiçekleri kullanacaksanız, çiçeklerin tam açtığı sabah saatlerinde (çiy kuruduktan sonra) hasat yapın. ​Sık Budama: Çiçekleri topladıkça veya solanları kestikçe bitki daha fazla çiçek açar. Budanmayan bitki hızla tohuma kaçar ve çiçeklenmeyi durdurur. ​Doğal Koruma: Sebze yataklarınızın arasına dikerseniz, domates ve fasulye gibi sebzelerinize zarar verecek bazı böcekleri kendine çekerek "tuzak bitki" görevi görür. ​ ​KİŞİSEL NOT: Kuytu yerde -10 derecelere kadar rahat dayanabilir ve kışın dahi üzerinde çiçekler görebilirsiniz. Dayanıklılık şampiyonu sayılabilecek bir çiçektir. Sadece bir süre sonra bitki ömrünü tamamlayıp yaşlanır. Bu durumda tohumdan yenilerini yetiştirebilirsiniz. Tohumları soğukta çimlenmez. Ağustos gibi ekeceğiniz tohumlar kışın açmaya devam edebilir. Gerçek manada bir on bir ay çiçeğidir. ​Hatırlatıcı Not: Aynısefa çiçekleri sadece bahçenizi değil, salatalarınızı da süsleyebilir! Yapraklarını koparıp taze salatalara ekleyerek hem renk hem de hafif acımsı, baharatlı bir lezzet katabilirsiniz.

https://lt.wikipedia.org/wiki/Naudotojas:Algirdas Hem Tabakta Hem Bahçede Bir Şenlik ​ Latin Çiçeği, Latince ismi Tropaeolum majus olan, anavatanı Güney Amerika (Peru, Kolombiya) olan oldukça iştah açıcı ve dekoratif bir bitkidir. Yapraklarının şekli bir kalkanı, çiçekleri ise antik miğferleri andırdığı için ismini bu benzetmelerden almıştır. Onu diğerlerinden ayıran en büyük özelliği, sadece görsel bir şölen sunması değil, çiçeklerinin ve yapraklarının salatalarda kullanılan hafif acımtırak, tere benzeri harika bir aromaya sahip olmasıdır. ​Peyzajda Kullanımı: Yer örtücü, sarkıcı veya sarılıcı olarak kullanılabilen çok yönlü bir bitkidir. Bahçelerdeki çıplak alanları hızla kapatır, balkon saksılarından aşağı renkli bir şelale gibi sarkar. Ayrıca sebze bahçelerinde "kardeş bitki" olarak dikilir; çünkü afidleri (yaprak bitlerini) kendine çekerek sebzeleri korur. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:MaryHutchison ​ Latin Çiçeği Bakım Detayları ​Işık İsteği Tam güneş aşığıdır. Günde en az 6 saat güneş, bol çiçeklenmenin anahtarıdır. Yarı gölgede yaprakları devleşir ancak çiçek verimi düşer. ​Soğuğa Dayanıklılık Hassastır. 0°C ve altındaki sıcaklıklarda bitki hızla donar. Bu yüzden Türkiye'nin genelinde mevsimlik (tek yıllık) olarak yetiştirilir. ​Sıcağa Dayanıklılık Sıcağı sever ancak aşırı kavurucu kuru sıcaklarda bitki yorulabilir. 30°C - 35°C üstündeki sıcaklarda toprağı nemli tutulmalıdır. ​Toprak İsteği İlginç bir not: Fakir toprakları sever. Çok verimli, gübreli topraklarda bitki sadece yaprağa çalışır ve çiçek açmayı unutur. Drenajı iyi, kumlu ve sıradan bahçe toprağı onun için idealdir. ​Kök Yapısı Hızlı gelişen, narin bir saçak kök yapısına sahiptir. Şaşırtılmayı (yer değiştirmeyi) pek sevmez. ​Boy-En (En Fazla) Sarkıcı veya tırmanıcı türler 2-3 metreye kadar uzayabilir. Bodur türler ise 30-40 cm'lik bir öbek oluşturur. ​Sulama Düzenli ama kararında sulama ister. Toprağın kurumasına izin verilmeli, ardından sulanmalıdır. Fazla su kökleri çürütebilir ve çiçeklenmeyi azaltır. ​Bölge Uyumu Tüm Türkiye genelinde yazlık bitki olarak yetişir. Ege ve Akdeniz'de kışın dökülen tohumları baharda kendiliğinden uyanır. ​Ömrü Tek yıllık (annual) bir bitkidir. Bir sezonda büyür, çiçek açar ve tohum vererek veda eder. ​Çiçek Rengi Canlı turuncu, parlak sarı, ateş kırmızısı ve krem tonları. ​Çiçeklenme Dönemi Baharın sonundan başlar, ilk donlara kadar (Mayıs - Kasım) aralıksız sürer. ​Yaprak Durumu Mevsimliktir, kışın bitki ölür ve yaprak döker. Yaprakları dairesel (nilüfer yaprağına benzer) ve çok estetiktir. ​Zorluk Derecesi Çok Kolay. "Ek ve unut" bitkilerinden biridir; çocuklarla bahçecilik yapmak için en ideal seçimdir. ​Türkiye Coğrafyası ve Latin Çiçeği ​Ege ve Akdeniz: Şubat-Mart gibi tohum ekilebilir. Yazın çok kavurucu öğle güneşinde yaprakları haşlanmış gibi görünebilir, bu yüzden yarı gölgeye de toleranslıdır. ​Marmara: Yaz boyu keyifle gelişir. Nemli havayı sever. Balkon saksıları için mükemmel bir seçimdir. ​İç Anadolu: Don riski tamamen bittikten sonra (Mayıs başı) doğrudan toprağa ekilmelidir. Yaz boyu bahçeyi renklendirir. ​Karadeniz: Fazla nemden dolayı yaprakları çok büyüyebilir. Çiçeklerin yaprakların altında kalmaması için çok gübreli alanlardan kaçınılmalıdır. ​Doğu ve Güneydoğu Anadolu: Güneydoğu'da kuraklığa karşı düzenli sulanmalı, Doğu'da ise kısa yaz döneminde maksimum verim için güneşli yerlere dikilmelidir. https://commons.wikimedia.org/wiki/User:DenesFeri ​ Çoğaltma Yöntemleri ​Tohum: En yaygın yöntemdir. Tohumları bezelye büyüklüğündedir ve ekmesi çok kolaydır. Tohumları bir gece önceden suda bekletmek çimlenmeyi hızlandırır. ​Kendiliğinden Çoğalma: Bir kez ektiğinizde, dökülen tohumlar sayesinde ertesi yıl aynı yerden tekrar çıktığını göreceksiniz. ​Latin Çiçeği Bakımı İçin Altın Tüyolar ​Yenilebilirlik: Hem yapraklarını hem çiçeklerini salatalarına katabilirsin. Hafif biberli, tere benzeri bir tadı vardır ve C vitamini deposudur. ​Haşere Kontrolü: Eğer bahçende güllere veya sebzelere yaprak biti musallat oluyorsa, yakınına Latin Çiçeği dik. Bitler Latin çiçeğine bayılır ve diğer bitkilerini rahat bırakır. ​Gübreleme: Asla azotlu gübre verme! Latin çiçeği "açlıkta" çiçek açar. Toprak ne kadar zengin olursa o kadar çok yaprak, o kadar az çiçek alırsın. ​Hatırlatıcı Not: Latin çiçeği bahçenin "fedaisidir". Zararlıları üzerine çeker, toprağı hızla kapatır ve günün sonunda sana yenilebilir bir sanat eseri sunar.